Bir gün eşit gökyüzü

Neşesi süzülürken kuruyan gövdesi içinden o ağacın, her bir üyesi ahenkle terk ediyor sararmış yoldaşlığı. Bir umudu kalmamış yeşil olan yaprakların, aynı ahenge eşlik eden tabanların altında çıtırdıyor.

Neşesi süzülürken kuruyan gövdesi içinden o ağacın, her bir üyesi ahenkle terk ediyor sararmış yoldaşlığı. Bir umudu kalmamış yeşil olan yaprakların, aynı ahenge eşlik eden tabanların altında çıtırdıyor.

Kulağım radyoda. Birazdan yarışma sonucunu açıklayacaklar. Kucağımdaki yumuşacık deri kaplı bordo defteri göğsüme bastırıyorum. Sağ alt köşesindeki turna kuşu ile kalbimin kanatları birleşiyor.

Tarık Abi’yi kaybedeli 10 yıl geçmiş aradan. Erken kayıplardan biriydi Tarık Akan’ımız.. Ben bu satırları “doğum günü kutlamaları” hazırlanırken karalamaya başladım...

Atatürk Sanat Merkezi’nde Yeni Sezon Başlıyor: Sahne Yeniden Sanatla DoluyorAnkara’da sonbahar yalnızca bir mevsim değil; kentin sahnelerinde perdelerin açıldığı, salonlarında notaların yankılandığı, sanatın…

“Hatıralar Bahçesinde Buluşma” Sergisi, Çankaya Belediyesi Zülfü Livaneli Kültür Merkezi’nde 1 -15 Ekim 2026 tarihlerinde sanatseverleri ağırladı.

Türkan Şoray’ın evindeki depoda, yıllardır perde üzerinde izlediğimiz kadınların resimleri duruyordu.

“Nasıl saklarım sonbahar olduğumu” diye yazmışım defterime. İstanbul’da, on beş yaşındayken. İnsan nasıl sonbahar olur on beş yaşında? İstanbul’da, Çengelköy’de.

Cumhuriyet’in kuruluşundan sonra spor, ortaya konulan vizyon ve yapılan yatırımlarla tarım, sanayi, finans, sanat gibi diğer birçok alanla birlikte atbaşı gitmiştir.

Yağmurun doluyla karışık camları dövdüğü bir kış günüydü. Didem’in mutfağında çayın altını habire yeniden yakıyorduk, kaçıncı demlikti bu saymaz olmuştuk.

Karanfil’in bir önceki sayısında yayımlanan “Ankarasız Yaz Şarkıları” başlıklı yazıma Gündoğdu Duran’ın “Ankara Rüzgârı” adlı bestesini anarak başlamıştım.